نگاشته شده توسط: مهروش داداشیان ساروی | مارس 17, 2011

پرم از عطر بهاری که می رسد از راه

سنبل سفید خریدم، یک دسته ی هشت تایی نه دلار. شاید به نوروز نرسند اما در برابر بوی نافذش کی می تونه مقاومت کنه؟

توت فرنگی تازه خریدم، یک جعبه ی خیلی بزرگ ده دلار، هر کدوم به درشتی یک توپ گلف. این همه رو که نمی تونیم بخوریم، اما در برابر سرخی درخشانشون کی می تونه مقاومت کنه؟

خونه بوی بهار می ده و توت فرنگی.

شاید فردا مربا بپزم و خونه رو بتکونم.

بهار جدی جدی در راه است.

Advertisements

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: