نگاشته شده توسط: مهروش داداشیان ساروی | آوریل 12, 2010

زنده باد گودر!!!!!

همه چی آرومه.. من چه‌قدر خوش‌حالم..

فکر کن که ساعت یک نیمه‌شب، وقتی قهرمان با دوستش نشسته‌اند فیلم تماشا می‌کنند و من دارم گودرم رو صفر می‌کنم، یک‌هو به چی برمی‌خورم؟؟؟؟؟؟؟؟

فید وبلاگ مرحومم!!!!!!!

نمی‌دونم چرا دو سه باری که دنبالش گشته بودم، ندیده بودمش.

پست‌های قدیمی‌ام رو یکی یکی و با لذت هر چه تمام‌تر به وبلاگ جدید منتقل می‌کنم و می‌بینم چه بسیاری‌شون رو هیچ به خاطر نداشتم. چه‌طور می‌شه هفت سال روزنگاری رو به خاطر سپرد آخه؟

تنها چیزی که اذیتم می‌کنه اینه که اگه زودتر پیداش کرده بودم، این قدر دست به دامن خانم پولادزاده، مدیر خیلی خوش‌اخلاق و خیلی یاری‌گر پرشین‌بلاگ نمی‌شدم که هی یک ابرو بالا بندازه و پر چادرش رو جمع کنه زیر بغلش و با لب‌خندهایی به سبک خواهران گشت ارشاد، بگه «شما خودتون بهتر می‌دونید چی کار کرده‌اید، حالا هم با کارگروه فیلتر تماس بگیرید…»

Advertisements

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: