نگاشته شده توسط: مهروش داداشیان ساروی | آوریل 7, 2010

صل علی قهرمان و آل قهرمان

حضرت قهرمان انتظار داره هر کسی، هر کاری رو دقیقا در همون زمانی که ایشون می‌فرمایند و دقیقا به همون روشی که مد نظر ایشونه، انجام بده. در غیر این صورت گناه‌کار محسوب می‌شه و جزای گناه بسته به میزان اهمیت کار مورد نظر (البته از نظر حضرت خودشون) تعیین می‌شه. روند جزای گناهان از پوزخند شروع می‌شه، با گوشه و کنایه ادامه پیدا می‌کنه و با انجام کار مورد نظر توسط خودشون، البته همراه با سخن‌رانی‌های غرا در باب بی‌مسؤولیتی و بی‌توجهی و بی… و بی… و بی… و بی‌های دیگر شخص گناه‌کار، خاتمه پیدا می‌کنه.

این‌جانب، گناه‌کارترین فرد حاضر در قبیله‌ی حضرت قهرمان، امروز اعلام کردم که دیگه با ایشون حرف نمی‌زنم، جز در مواقع ضروری، چون در این مواقع هر گونه حرفی در مخالفت با ایشون، به بهانه تعبیر می‌شه. ایشون هم مانند تمام سال‌های گذشته، اعلام کردند که بسی خوش‌حال و خوشنود خواهند شد که از زجر و عذاب هم‌صحبتی با من معاف بشن.

به این ترتیب، با توجه به این که پس از سر باز زدن از پیروی دستورات حضرت قهرمان جزو خوارج محسوب می‌شوم، تا اطلاع ثانوی دسته‌ی «من و قهرمان» در این وبلاگ به‌روز نخواهد شد.

Advertisements

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: