نگاشته شده توسط: مهروش داداشیان ساروی | نوامبر 8, 2009

کوکاکولا یا پپسی،‌ مساله این است.

دی‌شب نشستم پای تلویزیون و کنترل رو گرفتم دستم و کانال‌ها رو بالا و پایین کردم.  

پس از این که یک مستند خیلی جالب در مورد قلعه رودخان دیدم و پیش از اون که یک فیلم هندی نیمه‌کاره با حضور شاهرخ خان و با سانسور وحشت‌ناک و فاجعه‌بار ببینم، یک تکه از یک مستند کوتاه رو تماشا کردم در مورد ستاره‌های موسیقی محلی آمریکایی.

یکی‌شون خانمی بود به نام باربارا مندرل، که به موضوع عجیبی اشاره کرد.

گفت که:

من همیشه به خودم به چشم یک کالا نگاه می‌کنم، این رو پدرم یادم داده، و برای همین همیشه موفق شدم.

طبیعتا من این شکلی شدم:  :-O

توضیح داد که:

پدرم بهم یاد داده که همیشه فکر کنم یک کالا هستم، مثلا کوکاکولا، و این خانمی که کنارم ایستاده هم یک کالاست، مثلا پپسی، و حالا من باید ببینم چه کار باید بکنم که مردم به جای پپسی، کوکاکولا بخرند!!!!!

دیدگاه عجیب و غریبی بود.

 

 

 

Advertisements

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: