نگاشته شده توسط: مهروش داداشیان ساروی | سپتامبر 15, 2009

ضربه ی سبز

این روزها پرسشی ساده مدام در ذهن من می‌چرخد، آیا ممکن است کسی به من بگوید چرا «جنبش سبز» هر زمان که می‌خواهد حرکت تازه‌ای انجام بدهد، آب به آسیاب جمهوری اسلامی می‌ریزد؟

پیش از این پرسیدم که چرا اهالی «جنبش سبز» ادعای مخالفت با جمهوری اسلامی دارند، اما شعارشان الله اکبر است، کسی جواب نداد. فحش چرا، زیاد دادند.

سپس پرسیدم که چرا اهالی «جنبش سبز» ادعای مخالفت با جمهوری اسلامی دارند، اما همگی با هم به نماز جمعه می‌روند، باز کسی جواب نداد. فحش چرا، زیاد دادند.

اکنون می‌پرسم که چرا اهالی جنبش سبز ادعای مخالفت با جمهوری اسلامی دارند، اما همگی با هم تنور تظاهرات روز قدس را داغ‌تر می‌کنند، و می‌دانم که باز کسی جواب نخواهد داد. فحش چرا، زیاد خواهند داد.

دلم می‌خواهد بدانم این انقلاب سبز مخملی /همیشه مخمل سبز من را به یاد اسکارلت اوهارا می‌اندازد، وقتی از پرده‌های تارا برای خودش لباس دوخته بود که به دیدار رت باتلر برود/ که افرادش پریروز با آرایش کامل به خیابان می‌آمدند و گشت ارشاد دست‌گیرشان می‌کرد و دیروز چادر نماز گل‌گلی بر سر می‌گذاشتند و (قطعا برای اولین بار در زندگی‌شان) به نماز دشمن‌شکن جمعه می‌رفتند و دو روز دیگر قرار است (باز هم قطعا برای اولین بار در عمرشان) به تظاهرات ضد صهیونیستی روز قدس بروند، چگونه قرار است جمهوری اسلامی را کنار بزنند؟

آیا توجه کرده‌اید که «جنبش سبز» چه‌قدر هم‌سو با جمهوری اسلامی حرکت می‌کند؟ حضور بی‌سابقه‌ی هشتاد و پنج درصدی در انتخابات، شرکت فعال در نماز دشمن‌شکن جمعه، و اکنون نیز پرجمعیت کردن تظاهرات روز قدس که در سال‌های پیش «هر سال خلوت‌تر از پارسال» شده بود.

و به این ترتیب است که دوستان نازنین سبز که پیش از انتخابات با وسایل آرایش روی صورت خود رنگین‌کمان نقاشی می‌کردند و موهایشان را با روبان سبز چهل‌گیس می‌کردند و یک روبان سبز هم دور گردن سگشان گره می‌زدند و جهت فعالیت سیاسی! به خیابان می‌آمدند، حالا مثل بچه‌ی آدم بعد از این که الله اکبرها و یا حسین‌هایشان را گفتند، می‌روند وضو می‌گیرند و می‌نشینند سر سجاده و به خطبه‌های خطیب محترم جمعه /هرکسی که باشد قطعا پای‌بند به ولایت مطلقه‌ی فقیه است/ گوش می‌سپارند و بعد در تظاهرات روز قدس که اختراع بنیان‌گزار انقلاب اسلامی /به پیشنهاد آقای منتظری/ است شرکت می‌کنند و بعد با احساس افتخار از شرکت در فعالیت‌های سیاسی به خانه برمی‌گردند و فعالیت‌های ضدانقلابی‌شان را با استفاده از فیلترشکن و با حضور در جبهه‌های فیس‌بوک ادامه می‌دهند.

از آن سو سرکار خانم کاظمی / ره‌نورد، که هیچ کس نمی‌پرسد در دورانی که بچه‌های مردم گاهی فقط به خاطر داشتن نام کاربری در فیس‌بوک به ناکجاآباد برده می‌شوند و کسی از زنده یا مرده بودنشان خبر ندارد، چرا و چطور با این همه زبان‌درازی و صدور بیانیه هنوز استاد دانش‌گاه است، بیانیه صادر می‌ند که اگر آقای موسوی را دست‌گیر کردند، همگی از میدان انقلاب به سمت میدان آزادی حرکت کنند که به سلامتی شصت هفتاد جوان دیگر نیز فدای سر شوهر ایشان بشوند.

و هر گاه که سهم آقای موسوی به دستشان رسید و دعوا بر سر لقمه‌ی چرب‌تر سفره‌ی جمهوری اسلامی پایان یافت و آشتی ملی صورت گرفت، این ملت برانداز! که اکثرا متولدین دهه‌ی شصت هستند، یا افسرده شده و در کنج خانه می‌نشینند و به براندازی از طریق فیس‌بوک ادامه می‌دهند، یا در طی این دوران بر اثر براندازی بیش از حد، به الله اکبر و نماز جمعه علاقه‌مند شده و راه حسین را ادامه می‌دهند، و یا به کشور دیگری مهاجرت می‌کنند که در آزادی زندگی کنند.

در آنکارا دو جوان ایرانی را دیدیم، می‌گفتند که آمده‌اند تا پناهنده‌ی سیاسی شوند. یکی‌شان، با ابروهای نازک، تتوی بزرگ شمشیر روی بازوی چپ (طبعا این‌ها نشانه‌های ظاهری است و نمی‌تواند باعث قضاوت باشد، فقط می‌خوهام او را توصیف کنم)، پیراهن مشکی تنگ با آستین‌های خیلی کوتاه و شلوارک جین تا زیر زانو، لب‌خند بر لب می‌گفت «توی شلوغی‌ها باتوم خوردم، اومده‌م پناهنده شم.» از او پرسیدیم در کدام شلوغی‌ها؟ گفت «توی چهلم همین نداهه…».

آن یکی، با پیراهن گل‌دار هاوایی که یقه‌اش تا نزدیکی ناف باز بود، با زنجیر کلفت به گردن، با سیگار گوشه‌ی لب، با من بحث می‌کرد که انتخابات روز بیست و پنجم خرداد بوده و هیچ فکر کرده‌ام که اصلا من سیاسی‌ام یا او، که اصرار دارم انتخابات بیست و دوم خرداد بوده، و این اوست که درست روز بعد از انتخابات، یعنی بیست و ششم خرداد، جلوی بهارستان بوده و دنبالش کرده‌اند و او فرار کرده و بلافاصله هم از کشور خارج شده، چون سیاسی است و جانش در خطر.

باور کنید من عاشق شما هستم، ای فعالان سیاسی!!! ای براندازان نرم!!! امیدوارم در تظاهرات روز قدس به شما خوش بگذرد. مشت محکمی خواهید بود بر دهان استکبار جهانی و صهیونیسم بین‌المللی.

 

 

 

Advertisements

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: