نگاشته شده توسط: ساروی کیجا | ژوئیه 26, 2009

ارزش‌های اول انقلاب

از ارزش‌های اول انقلاب یکی‌اش این بود که ملت راست‌راست از دیوار سفارت‌خونه‌ی یک کشور برن بالا و بریزند توی خاک یک کشور دیگه و مردم اون کشور رو هفت‌صد روز اسیر کنند.

از ارزش‌های اول انقلاب یکی‌اش این بود که بریزند توی خیابون و تیغ موکت‌بری بگذارند لای دست‌مال کاغذی و به خانم‌های روژ لب زده بگن بیا خودم لبت رو پاک کنم.

از ارزش‌های اول انقلاب یکی‌اش این بود که با چماق بزنند توی سر زن‌ها و داد بکشند یا روسری یا توسری.

از ارزش‌های اول انقلاب یکی‌اش این بود که ژنرال‌های ارتش حکومت شکست‌خورده رو بدون محاکمه و بدون وکیل، ببرند بالای پشت‌بام مدرسه، که در تمام دنیا از مکان‌های مقدس محسوب می‌شه، و تیرباران کنند.

از ارزش‌های اول انقلاب یکی‌اش این بود که هر خانواده‌ای دو تا خونه یا دو تا ماشین داره، یعنی مستکبره و یکی‌اش رو باید بده به مستضعفین.

از ارزش‌های اول انقلاب یکی‌اش این بود که توی ادارات دولتی مبل‌ها و صندلی‌ها رو جمع و روی زمین موکت پهن کنند و در جلسات بنشینند روی زمین.

ارزش‌های اول انقلاب شامل خیلی چیزها می‌شد، که هیچ حوصله‌ی یادآوری‌شون رو ندارم.

به من چه اصلا.

تکمیل لیست رو می‌گذارم به عهده‌ی آدم‌های سبزی که دارند خودشون رو به کشتن می‌دن تا آقای صدراعظم اول انقلاب، دوباره مملکت رو به سمت ارزش‌های اول انقلاب بازگردونه.

اگرچه، این‌ها از اول انقلاب چه خبر دارند؟ اول انقلاب کلی از این جنابان سبز هنوز به دنیا نیامده بودند. دوران صدارت جناب سید سبزپوششون هم احتمالا داشتند دندون‌گیر به لثه‌هاشون می‌کشیدند. خوندن کتاب و مطالعه‌ی تاریخ هم که بر عموم مردم اصلا حرام است!!

کشته‌مرده‌ی گوگوش و ابی‌ام با دست‌بندهای سبزشون. گمونم موسوی اگه رییس‌جمهور می‌شد این‌ها می‌تونستند بیان استادیوم آزادی کنسرت برگزار کنند.

ای کاش درد، درد آزادی بود.

ای کاش یک ذره، فقط یک ذره شعور، یک ذره مطالعه، یک ذره آگاهی، پشت این کارها بود.

 

 

 

Advertisements

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: