نگاشته شده توسط: مهروش داداشیان ساروی | مارس 28, 2009

12:50 PM

ساعت ده دقیقه مونده به ١ بعدازظهر از خواب شبانه‌ام در تعطیلات نوروزی بیدار می‌شم ، زل می‌زنم به آینه‌ی میز آرایش و همین طور که سعی می‌کنم چشم‌های خواب‌آلوده‌ام رو کامل باز کنم ، گوشه‌ی پایین سمت راست آینه رو دنبال ساعت می‌کاوم و حرص می‌خورم از این که قوطی کرم و چیزهای دیگه رو جوری گذاشته‌ام که ساعت رو نمی‌بینم .

سرم رو که بلند می‌کنم تا شاید چشمم به ساعت بیفته ، خودم رو توی آینه می‌بینم و فکر می‌کنم این‌جوری نمی‌شه ، باید زمان جلوی کامپیوتر نشستنم رو کم‌تر کنم . آخه کی توی این دنیا آینه‌ی میز آرایش رو با مانیتور کامپیوتر اشتباه می‌گیره و گوشه‌ی پایین سمت راستش دنبال ساعت می‌گرده ؟؟؟؟؟

 

 

 

Advertisements

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: