نگاشته شده توسط: ساروی کیجا | آوریل 17, 2008

تفاوت‌های من و رییسم

وقتی من کاری را دیر تمام می‌کنم، من کند هستم.

وقتی رییسم کاری را طول دهد، او دقیق و کامل است.

وقتی من کاری را انجام ندهم، من تنبل هستم.

وقتی رییسم کاری را انجام ندهد، او مشغول است.

وقتی کاری را بدون این که از من خواسته شود انجام دهم، من قصد دارم خودم را زرنگ جلوه دهم.

وقتی رییسم این کار را کند، او ابتکار عمل به خرج داده است.

وقتی من سعی در جلب رضایت رییسم داشته باشم، من چاپلوسم.

وقتی رییسم، رییسش را راضی نگاه دارد، او هم‌کاری می‌کند.

وقتی من اشتباهی کنم، من نادان هستم.

وقتی رییسم اشتباه کند، او مانند دیگران یک انسان است.

وقتی من در محل کارم نباشم، من جایی خارج از محل کار در حال گشت‌زدن هستم.

وقتی رییسم در دفترش نباشد، او مشغول انجام امور سازمان است.

وقتی یک روز مرخصی استعلاجی داشته باشم، من همیشه مریض هستم.

وقتی رییسم در مرخصی استعلاجی باشد، او حتما خیلی بیمار است.

وقتی من مرخصی بخواهم، باید به اندازه‌ی یک جلسه دلیل و توجیه بیاورم.

وقتی رییسم به مرخصی برود، باید می‌رفت چون خیلی کار کرده است.

وقتی من کار خوبی انجام می‌دهم، رییسم هرگز به خاطر نمی‌آورد.

وقتی من کار اشتباهی انجام دهم، رییسم هرگز فراموش نمی‌کند.

پ.ن. این متن با ای‌میل به دستم رسیده و نمی‌دونم نویسنده‌اش کیه .

Advertisements

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: