نگاشته شده توسط: ساروی کیجا | مارس 27, 2008

یک هفت‌سین اصیل

این متن قرار بود آخرین متن سال 86 باشه ، نه اولین متن سال 87 ، اما این جوری شد دیگه .

ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است و خیسه و می‌میره و از این حرف‌ها .

خب ، حتما خیلی‌هاتون تا حالا هزار بار شنیدین که هفت‌سین قبلا هفت‌شین بوده ( شمع و شراب و شهد و شیرینی و … ) و بعد از اسلام چون شراب حرام بوده تبدیل شده به هفت‌سین .

و حتما هرگز به این موضوع فکر نکردید که کلمه‌ی شراب عربی است و طبیعتا پیش از اسلام در ایران از کلمه‌های باده و می استفاده می‌شده نه از واژه‌ی عربی شراب . همین‌طور شمع که عربی است ( هرچی فکر می‌کنم فارسی‌‌اش یادم نمیاد . می‌دونم یک بار دکتر انقطاع فارسی‌اش رو گفته و من جایی یادداشت کرده‌ام . )

و اما …

هر کدوم از هفت چیزی که در هفت‌سین گذاشته می‌شه باید 5 صفت داشته باشه :

 

  • نامش باید فارسی باشه ، سنبل و سکه فارسی نیست . نام گل سنبل در فارسی گل خوشه است .

 

  • نامش باید با حرف سین شروع بشه .

 

  • باید ریشه‌ی گیاهی داشته باشه ، سکه و شمع و باقی چیزها گیاهی نیستند .

 

  • باید خوراکی باشه .

 

  • این نکته خیلی خیلی مهمه : اسمش ترکیبی نباشه ، یعنی از دو تا اسم درست نشده باشه ( سیب‌زمینی ، سبزی‌پلو ، سیرترشی قبول نیست )

 

به این ترتیب هفت‌سین واقعی عبارتند از : سیب ، سیر ، سرکه ، سمنو ، سبزی ، سنجد ، سماک ( سماک درسته و نه سماق )

اگه در بیست میلیون واژه‌‌ی فارسی بگردید محاله بتونید هشتمین سین رو با این پنج مشخصه پیدا کنید . هفت‌سین هفت تاست و بس .

 

نوروز خجسته .

 

 

 

Advertisements

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: