نگاشته شده توسط: مهروش داداشیان ساروی | ژانویه 14, 2008

شاد باش ، لعنتی ! – 27

نگرانی و شک در واقع می‌تونه نوعی دعا و تصویرسازی – و برنامه‌ریزی خودارضاکننده – برای چیزهایی باشه که نمی‌خواهی در زندگی داشته باشی .

جهان آیینه‌ی توست .

همه چیز دو بار آفریده می‌شه ، هر آن‌چه که تو در برنامه‌ریزی ذهنت به جریان انداخته‌ای ، روزی خودش رو در جهان بیرون به نمایش می‌گذاره .

پس اگه می‌خواهی دنیای اطرافت رو تغییر بدی ، نخست باید برنامه‌ریزی ذهنی درونی‌ات رو تغییر بدی . مثل اونه که بخواهی تصویر روی صفحه‌ی تلویزیون رو با یک تکه پارچه که روی شیشه‌ی اون می‌کشی ، تغییر بدی . تا دلت بخواد می‌تونی پارچه رو روی شیشه‌ی تلویزیون بکشی ، ولی بی‌فایده است دوست من .

با وجود این ، وقتی برنامه‌ریزی ذهنی‌ات رو – کسی که فکر می‌کنی هستی و چیزهایی رو که شایسته‌ی خودت می‌دونی – تغییر بدی ، در می‌یابی که دنیای اطرافت هم هم‌زمان تغییر می‌کنه .

Advertisements

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: