نگاشته شده توسط: مهروش داداشیان ساروی | اوت 6, 2007

17

در آغاز کلمه بود. و کلمه با خدا بود و کلمه خود خدا بود. از ازل کلمه با خدا بود:‌همه چيز به وسيله او هستی يافت و بدون او چيزی آفريده نشد. حيات از او به وجود آمد. و آن حيات نور آدميان بود. نور در تاريکی می درخشد و تاريکی هرگز بر آن چيره نشده است.

Advertisements

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: