نگاشته شده توسط: مهروش داداشیان ساروی | ژوئن 25, 2007

شاد باش ، لعنتی ! – ۶

وقتی به آدم‌های بدون کیوی زندگی‌ات فکر می‌کنی ،

یاد یک حرف حکیمانه‌ی دیگه‌ی دوست باغبانت می‌افتی .

زمانی گل‌هایی در خونه داشتی .

گلدونش رو زیر نور مستقیم آفتاب گذاشته بودی .

مرتب بهش آب می‌دادی و لوسش می‌کردی .

و اون به جای این که زیر دست تو بشکفه ،

پژمرده می‌شد .

دوست باغبانت بهت گفت :

این گل‌ها رو باید تو سایه گذاشت

و خیلی کم بهشون آب داد .

تو خیلی تعجب کردی ،

چون همیشه فکر می‌کردی گیاهان به نور و آب زیاد احتیاج دارند .

حالا فهمیده بودی که بعضی از اون‌ها نور و آب زیاد نمی‌خوان

و بعضی‌ها رو اصلا باید به حال خودشون گذاشت .

و همین در مورد آدم‌ها هم صادقه .

Advertisements

دسته‌ها

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: